پرچین به زیبایی هیچ چیز صدمه نمی زند اما... دیوار همه چیز را کور می کند...

نرده های خانه رفته اند٬ باغچه ی کور از بینایی زنگ مدد می خواهد. باغچه دیگر از نگاه عابر چیزی نمی پرسد. او تحسین رهگذر را در جلای آبخوردگی خود از یاد برده است.

رنگ ها در اسارت دیوار می نشینند و به زنگ گوش می دهند...